Noé Sotto | Mediapart.fr
JUSTICIA – INVESTIGACIÓN
«Ultraezkerraren» mamua aitzakia hartuta tentsio politikoa areagotzen ari zen testuinguruan, Limogesko Fiskaltzak ezohiko ikerketa-baliabideak jarri zituen martxan udaletxearen sutearen ondoren. Urriaren 23an bi gizoni delituak egotzi zizkieten, baina bideo batek haietako bat errugabetu dezakeela dirudi. Mediapart-ek ikerketaren lehen agiriak eskuratu ditu.
Zer gertatu zen Limogesen urriaren 17an?
Nola eragin ahal izan zuten manifestariek udaletxean sute bat, azkenean kanpandorrea erorarazi zuena, mundu osoan zabaldu ziren irudietan ikusi bezala? Bat-bateko ekintza izan zen ala antolatutakoa?
Galdera horiei erantzuten saiatzen ari da justizia, presio politiko handipean. Mediapart-ek instrukzio judizialaren lehen agiriak eskuratu ditu, eta gertakarien lekura joan da jazotakoa berreraikitzeko eta ikerketapean dauden pertsonen ibilbidea ezagutzeko.
Urriaren 17an, 16:00etan, manifestarien martxa batek A20 autobidea hartu zuen, hiriaren kanpoaldean. Sakabanatutako protestez eta liskar gogorrez betetako egunaren ondoren, polizia muniziorik gabe geratu zen, egunaren hasieran hornidura osoa eta ondoren beste hainbat hornidura jaso arren.
Agenteek atzera egin zuten. Manifestazioak A20 errepidetik aurrera egin zuen, eta gero hirigunerantz jo zuen.
17:45ean, ehunka manifestari iritsi ziren udaletxe aurreko zabalgunera. Marseillesa entzun zen, baita Guillaume Guérin hiriaren alkate berriaren aurkako oihuak ere; alkatea Errepublikanoak (LR) alderdi kontserbadorekoa da.
Udaletxe barruan hamahiru udaltzain, zinegotzi bat eta atezaina zeuden.
Manifestari batzuek eraikineko kristalak hautsi zituzten, jaurtigaiak edo kaleko altzarien piezak erabiliz. Plazaren mutur batean, beste batzuek bertan aparkatutako udaltzaingoaren ibilgailuei su eman zieten.
Beste batzuek autobus-geltokiko zutoin batekin jo zuten eraikinaren ate nagusia, baina ez zuten irekitzea lortu.
Udaletxearen ezker hegalean, poliziaren drone batek grabatutako bideo batek —Mediapart-ek eskuratu du— erakusten du gizon batek barruan jada sua zuen zabor-edukiontzi bat hartu eta Erregistro Zibilaren bulegoko leihotik barrura bota zuela.
17:56 ziren.
Hurrengo hamabost minutuetan, gizon berak beste objektu batzuk bota zituen sutara. Dozena bat manifestarik gauza bera egin zuten, modu nahasian eta aurretiazko koordinaziorik antzeman gabe.
Sugarrak gelan zehar hedatu ziren.
Udaltzainek, zinegotziak eta atezainak atzeko aldetik utzi zuten udaletxea, 18:06ak eta 18:08ak bitartean.
Handik gutxira, gizon batek udaletxeko ate bat ireki zuen, eta dozenaka manifestari sartu ziren atarira; hiru minutu eskasean atera ziren berriro.
Arratsalde eta gauean zehar, sua teilaturaino hedatu zen, «nahiko kontrako haizearen» eraginez, Franck Machingorena Haute-Vienne departamenduko Suhiltzaile eta Salbamendu Zerbitzuko (SDIS) zuzendariak Ici Limousin irratiari azaldu zionez.
20:30 inguruan, kanpandorrea erori zen.
Hala ere, suhiltzaileek «eraikinaren bost zatitik lau» salbatzea lortu zuten.
Gau hartan bertan, Émilie Abrantès Limogesko fiskalak hiriko Kriminalitate Antolatu eta Espezializatuaren Dibisioaren (DCOS) esku utzi zuen ikerketa.
Presio politikoak
Hurrengo egunean, Guillaume Guérin alkateak, inolako frogarik aurkeztu gabe, adierazi zuen «sutea eragiteko asmoa aldez aurretik pentsatua» zegoela eta «aurretiazko azterketa-lanak» egin zirela.
«Ultraezkerreko pertsonak» salatu zituen: ustez «oso ondo hornituta eta trebatuta» zeuden, eta «Millevaches goi-lautadako herrietan isolatuta» bizi ziren.
Landa-eremu hori ezaguna da 1970eko hamarkadatik, hirietatik landara joandako pertsonak eta esperientzia kolektibo nahiz militante ugari hartu dituelako.
David Lisnard Cannesko alkate eta Frantziako Alkateen Elkarteko presidenteak, Limoges jaioterrira egindako bisitan, «Millevaches goi-lautadako terroristen entrenamendu-esparruak» ere aipatu zituen. Haren esanetan, militante batzuk «hiri-gerrillarako entrenatzen dira» bertan, eta «poliziei erasotzeko material astuna eskuratzen dute».
Sébastien Lecornu lehen ministroak ere «ultraezkerrari» egotzi zion urriaren 17an herrialde osoan gertatutakoaren erantzukizuna.
Gertakarietatik bi egunera, Limogesko fiskalak Terrorismoaren Aurkako Zuzendariordetzaren (SDAT) ikerketa-zerbitzuetara ere jotzea erabaki zuen.
Hango ikertzaileak Limogesera bidali zituzten.
TF1eko gaueko zortzietako albistegian, Gérald Darmanin Justizia ministroak adierazi zuen «Terrorismoaren Aurkako Fiskaltza Nazionala behatzaile gisa kokatu» zela, ikerketa bere gain hartzeko aukerari begira; azkenean, ordea, erakunde horrek ez zuen auzia hartu.
CNews katean, ministro berak esan zuen «ekintza antolatu eta terrorista bat izateko aukera» zegoela.
Urriaren 20ko goizean goiz, DCOSeko eta SDATeko agenteek, Bordeleko RAID unitate bereziaren laguntzaz, H. atxilotu zuten, 34 urtekoa, Val-d’Issoiren (Haute-Vienne).
H. han bizi da, gurasoen etxearen ondoan, zuhaitz baten gainean eraikitako etxola batean.
Ordu gutxitan, haren izena eta profil pertsonala prentsara filtratu ziren.
Polizia-atxiloaldian, H.-k «gertatutakoa izugarria» zela esan zuen, baina gertakariei buruzko galdera zehatzei ez erantzutea erabaki zuen.
«Laneko eskularru gorri eta beltz batzuk»
DCOSeko ikertzaileek uste dute «modu eztabaidaezinean identifikatu» dutela udaletxe barrura sutan zegoen zabor-edukiontzia bota zuen gizona.
Horretarako, dronearen irudiak eta poliziak manifestazioaren aurreko uneetan ateratako argazkiak alderatu dituzte. Argazki horietan antzera jantzita dagoen eta aurpegia agerian duen gizon bat agertzen da.
Gainera, zapatila batzuk konfiskatu dituzte, argazkietako gizonak daramatzanen «alderdi guztietatik berdinak» direla iruditzen zaizkienak.
Bestalde, iturri anonimo batek H.-ren beste «helbide posible» batzuk eman dizkie ikertzaileei.
Horien artean Faux-la-Montagne herriko yurta bat dago, Millevaches goi-lautadan. Bertan, «laneko eskularru gorri eta beltz batzuk» aurkitu dituzte; haietako bat «zati batean urtuta dagoela dirudi».
Koloreak dronearen irudietan agertzen den pertsonaren eskularruen antzekoak dira.
Poliziak lehendik ezagutzen zuen H.: 2024an Guéreten pellet-fabrika baten proiektuaren aurkako manifestazio batean agente bati aurpegian jotzea leporatu zioten, kriminalitatearen aurkako brigadak jendetzaren artean egindako esku-hartze gatazkatsu batean.
Guéreteko Zigor Auzitegiak lehen auzialdian absolbitu zuen, baina Limogesko Apelazio Auzitegiak gero kondenatu zuen.
Kasazio-errekurtsoa aurkeztu duenez, kondenaren ondorioak etenda daude, eta aurrekari penalik gabe jarraitzen du.
H.-k arotzeriako lanbide-gaitasunaren ziurtagiria (CAP) du. Bere kontura lan egiten duela eta elkartasun aktiboko errenta (RSA) jasotzen duela adierazi du; baliabide urriko pertsonentzako Frantziako gizarte-prestazioa da hori.
Bere familia bizi den herrixkan, hainbat etxegune etxebizitza arin edo alternatiboetan kokatu dira.
«Han hazi nintzen», azaldu zuen polizia-atxiloaldian.
Agiri batean, H.-ren hurbilekoek «mutil sentibera, naturazalea eta indarkeriarik gabekoa» dela diote.
Atxiloketaren ondoren «hedabideen oldea» piztu dela salatu dute, eta horrek «Interneteko jazarpen-kanpaina» eragin duela.
Haren Facebookeko orri publikoan mehatxuak ugaritu dira.
Hurbilekoek gogorarazi dute H.-k «errugabetasun-presuntzioa» duela eta «bizitza pribatua errespetatua izateko» eskubidea.
Egun batzuk geroago, abokatuek hasieratik ukatu zituzten salaketa guztiak.
«Espedientea oso ahula da», dio Guillaume Laverdurek, prozeduran «errudun ordezkoen bilaketa» ikusten baitu.
Henri Braun bigarren abokatuak salatu du «ultraezkerraren mitoa» ari dela kasu honetan funtzionatzen.
H.-ren aitari, 72 urtekoari, 2026ko apirilean hiru urteko espetxe-zigorra ezarri zioten, betearazpena etenda, 5G antenen eta Enedisen ibilgailuen aurkako suteetan parte hartzeagatik; arrazoi ekologistengatik egin ziren ekintza horiek.
Espainiako nazionalitatea du, eta inteligentzia-zerbitzuek 1980ko hamarkadan euskal mugimendu autonomistetatik gertu egon zitekeen pertsona gisa deskribatzen dute.
Deien erregistroa eta geolokalizazioa
Aldi berean, urriaren 19tik aurrera, Terrorismoaren Aurkako Zuzendariordetzak (SDAT) ikerketa-baliabide ugari erabili zituen sare antolatu batek modu koordinatuan jardun zuelako hipotesia frogatzen saiatzeko.
Mediapart-en informazioaren arabera, terrorismoaren aurkako zerbitzu espezializatuak H.-ren, senideen eta lagunen etxeetan egindako miaketetan konfiskatutako gailu informatikoak aztertu ditu.
Ikertzaileek telefono-konpainiei deien eta SMS mezuen erregistroak eta telefonoen geolokalizazio-datuak eskatu dizkiete.
H.-k Signal mezularitza zifratuaren bidez parte hartzen duen elkarrizketa-taldeetako kideak ere ikertu dituzte.
H.-ren telefono-linea entzuketapean jarri dute, eta haren kokapena denbora errealean jarraitzen hasi dira.
Gainera, sutearen unean udaletxe inguruko telefonia-antenetara konektatutako mugikor guztien zerrenda eskatu die SDATek operadoreei.
Ikertzaileek bereziki aztertu dute H.-ren ahots-postontzian urriaren 17ko 17:44an jasotako dei bat, sua hasi baino hamabi minutu lehenagokoa.
Bi zenbakiek urrian hiru dei trukatu zituztela egiaztatu dute.
Halaber, ikusi dute deia egin zuen pertsonaren telefonoa, 17:35etik 17:46ra, behin konektatu zela Limogesko Jourdan plazako antena batera, eta beste hiru aldiz Limogesekin mugakide den Panazol udalerriko antenetara.
Ikertzaileen arabera, azken antena horiek «Limogesko udaletxearen sare-estalduraren balizko eremu baten barruan» zeuden.
Zantzu horietan oinarrituta, urriaren 22an, SDATek, «RAIDeko agenteen zutabe bat buru zuela», linea horren titularra atxilotu zuen: Y., 66 urtekoa, Millevaches goi-lautadako Gentioux-Pigerolles (Creuse) herriko auzo txiki batean.
Y. polizia-atxiloaldian geratu zen.
Haren telefonoa eta komunikazioak ere sakon aztertu zituzten.
SDATek galdekatu zuenean, Y.-k ukatu egin zuen sutearen unean udaletxe aurrean egon izana.
Manifestazioa autobidera iritsi aurretik «gas negar-eragileak arnastu» zituela azaldu zuen.
«Ez nengoen oso ondo; beraz, autora itzuli nintzen, McDonald’seko aparkalekuan [Les Casseaux auzokoan, hirigunetik urrun —erredakzioaren oharra—] utzita neukan eta», kontatu zuen.
«Han geratu nintzen arratsaldeko zazpiak aldera arte».
— Benjamin Simons, Gentioux-Pigerollesko alkatea.
Y. duela hamar urte inguru bizi da Millevaches goi-lautadan.
Proventzakoa da jatorriz; han kokatu ziren haren gurasoak, Aljeriako nazionalitatea zutenak. Berak ez du inoiz Frantziako nazionalitatea eskuratu.
Bigarren hezkuntzako BEPC titulua du, eta gutxieneko erretiro-prestazio batekin bizi da, eraikuntzan lan egin ondoren.
Hala ere, polizia-atxiloaldian «idazle» eta «margolari» gisa definitu zuen bere burua, bi jarduerak «autodidakta» moduan ikasiak.
Izan ere, koadroak erakutsi eta lagunei saltzen dizkie, eta poema-liburu bat argitaratu du.
Bere burua gehien identifikatzen duen ideologia politikoa «ekologismoa» dela ere adierazi zuen, eta bere ekintza-modua «idazketa» dela.
Atxilotu eta hurrengo egunean, Benjamin Simons Gentioux-Pigerollesko alkateak baieztatu zuen Y. «ez dagoela osasun onean».
«Tamalgarria iruditzen zaigu agente eta baliabide kopuru izugarri hori mobilizatu izana, erabat neurriz kanpo», gaineratu zuen alkateak.
«Barre pixka bat ematen dit nor den ikusteak. Zure amonaren etxera joateko eraso-unitate bat mobilizatzea bezalakoa da».
Haren ustez, «indar-erakustaldi horrek goi-lautadako errealitateari buruzko fantasia bati erantzuten dio, edo, bestela, nahita egindako ekimen politiko bati».
Eta honela iragarri zuen:
«Denbora galtzea izango da guztiontzat, bai ikertzaileentzat, bai [Y.-rentzat]».
«Ideologia batek batzen ditu»
Polizia-atxiloaldia amaitzean, urriaren 23an, bi gizonak instrukzio-epailearen aurrean agertu ziren, gaueko ordu txikietan.
Agerraldia ezohiko egoeran egin zen: epaitegiko eraikina hustu eta publikoarentzat itxi zuten.
Gau hartan, Sébastien Lecornu Limogesera joan zen, sutearen ondoren hiriari babesa adieraztera.
Bi gizonei talde antolatuan nahita sutea eragitea eta gaizkile-elkarteko kide izatea egotzi zieten, eta behin-behineko espetxeratzea agindu zuten.
H.-ri, gainera, agintaritzako agenteen aurkako hilketa-saiakera egotzi zioten, sutearen lehen minutuetan udaletxe barruan zeuden udaltzainen «norabidean suzko jaurtigaiak» botatzeagatik; udaltzainek salaketa aurkeztu dute.
Ikertzaileek galdekaturik, poliziek ubeldurak izan zituztela adierazi zuten, bereziki, haien esanetan, jasotako jaurtigaiek eraginda.
Lesio horien ondorioz, hiru eta hamar egun arteko aldi baterako lanerako ezintasuna (ITT) aitortu zieten.
«Kalifikazio juridiko horiek erabat neurriz kanpokoak dira», salatu zuen Henri Braunek, H.-ren abokatuetako batek, epaitegiko saioa amaitzean.
«Bigarren susmagarri bat aurkitu dute gaizkile-elkarteaz hitz egin ahal izateko», esan zuen, Y.-ri erreferentzia eginez.
Bi gizonak isolamendu-erregimenean espetxeratu zituzten, Limogestik urrun.
H. Poitiers-Vivonne espetxera eraman zuten, eta Y. Bordeaux-Gradignan espetxera.
«Talde antolatua», prozeduraren erdigunean
«Talde antolatua» kalifikazioa inguruabar astungarria da: delitua egin aurreko akordio bat egotea eskatzen du, baita prestaketa frogatzen duten egitate materialak ere.
Jurisprudentziak, gainera, antolaketa egituratu bat izatea eskatzen du.
Beraz, hainbat pertsonak gertakari beretan batera parte hartzea ez da nahikoa talde antolatu bat dagoela frogatzeko.
Asko dago jokoan.
Frantzian, inguruabar astungarririk gabeko nahita eragindako sutea hamar urte arteko espetxe-zigorrarekin zigortzen den delitua da.
Talde antolatuan egiten bada, hogei urteko espetxe-zigorrarekin zigortzen den krimentzat hartzen da.
Kalifikazio horrek, halaber, kriminalitate antolaturako aurreikusitako ikerketa-erregimen berezia aplikatzea ahalbidetzen du.
Erregimen horrek ikerketa-teknika intrusiboagoak baimentzen ditu, eta polizia-atxiloaldiaren gehieneko iraupena 96 ordura luzatzen du, ohiko erregimeneko 48 orduen ordez.
Horri esker egon ahal izan zen H. 81 orduz polizia-atxiloaldian.
Bat-bateko ekintza izan zen, ala aurretik prestatutakoa?
Galdera hori erabakigarria izango da, beraz, prozedura judizialaren hurrengo urratsetarako.
Fiskaltzak lotura ideologikoetan tematzen jarraitzen du
Abokatuek beren bezeroen behin-behineko espetxeratzearen aurkako errekurtsoa aurkeztu zuten.
Errekurtsoa azaroaren 3an aztertu zuen Limogesko Instrukzio Salak, atxilotuei babesa adieraztera joandako hirurogei pertsona ingururen aurrean.
Saioan, fiskal nagusiak ikerketaren elementuak erabili zituen biak espetxean mantentzeko eskatzeko.
H. udaletxe aurrean egindako ekintzaren «buruzagietako» bat zela aurkeztu zuen, baina ez zuen baieztapen hori sostengatzeko elementu zehatzik eman.
Batez ere, bi susmagarrien arteko loturak frogatzen saiatu zen, biek ideologia bera partekatzen dutelako salaketa bere eginez.
«Adiskidetasun-harremanak dituzte, eta ideologia batek batzen ditu», esan zuen.
Fiskalaren arabera, sinesmen horiek «egun hartan Limogesen gertatutakoarekin bat datoz».
«Haien etxeetan aurkitutako militantzia-elementuak, hala nola liburuak» ere aipatu zituen.
Y.-ri dagokionez, «azken muturreraino eramandako erradikalismoa» eta «Estatuaren sinboloak suntsitzeko borondate aitortua» aipatu zituen.
Adineko gizonak gazteagoarengan izan zezakeen eragina ere planteatu zuen:
«Oro har, zaharragoak izaten du gazteagoarengan eragina».
Hala ere, H.-rekin lotutako lekuetan egindako miaketetan ez da libururik aipatzen.
Ustezko «militantzia-elementuak» honako hauek baino ez dira: «A» anarkista bat, «Migratzaileak: Ongi etorri» dioen kartel bat, Palestinako bandera bat eta «ACAB» inskripzioa duen Frantziako bandera hondatu bat —All Cops Are Bastards esaldi poliziaren aurkakoaren siglak—.
Y.-ren etxean, «eskuin muturra agerian uztea» helburu duen kolektibo antifaxista baten informazio-buletin bat, hainbat eskuorri —bereziki ekologiari buruzkoak— eta liburu batzuk aurkitu zituzten.
Horien artean unibertsitate-esparruan oso zabalduta dauden bi lan zeuden, Henri Lefebvre filosofo marxistak eta David Graeber antropologo anarkistak idatziak.
McDonald’seko segurtasun-kamerek Y. errugabetzen dutela dirudi
Epaitegiko saioan ustekabeko aldaketa gertatu zen.
Y.-ren abokatuek epaimahaiaren aurrean ziurtatu zuten Les Casseaux auzoko McDonald’seko segurtasun-kameren irudiek —udaletxetik oinez hogei minutu ingurura dago— beren bezeroak atxilotu zutenetik emandako bertsioa berresten dutela.
Irudi horiek alibi sendoa emango liokete.
Grabazioak atxilotu eta hurrengo egunean sartu zituzten prozeduran, baina ikertzaileek ez zituzten aztertu Y.-ri formalki delituak egotzi aurretik.
Mediapart-ek ikusi ahal izan ditu.
Irudiek urriaren 17ko data dute, eta 17:55etik 17:58ra bitartean grabatu ziren, sutea 17:56an hasi zen une berean.
Kalitate eskasekoak izan arren, Y.-ren oso antzeko gizon bat erakusten dute, lasai eskaera bat egiten.
Telefonoaren geolokalizazioari dagokionez, Raphaël Kempf Y.-ren abokatuetako batek adierazi du mugikorra hiru aldiz konektatu zen Panazoleko antena, egiaz, McDonald’setik udaletxetik baino gertuago dagoela.
Jourdan plazako antena, telefonoa behin konektatu zitzaiona, udaletxearen eta janari lasterreko jatetxearen arteko bidearen erdian dago.
Abokatuak «ikerketako zabarkeria» salatu du.
«Fikzio honek gehiegi iraun du dagoeneko», esan zuen Y.-k epaimahaiaren aurrean, ahotsa dardarka.
«Nik ez dut inolako zerikusirik istorio honekin».
«Zigor-prozedura honek justiziaren kontroletik ihes egin eta esparru politikoak bereganatu duela dirudi»
H.-ren aurkako espedientean froga salatzaile gehiago daude.
Hala ere, Henri Braun abokatuaren ustez, «haren aurka dagoen elementu bakarra bideoan agertzen den norbaitekin duen antz lauso bat da».
Manifestazioan lehenago ateratako argazkietan agertzen den pertsona ere, abokatuaren arabera, «erabat ezinezkoa da identifikatzea», eta «aurkitutako eskularru gorri eta beltzek ez dute ezer frogatzen».
«Egia esan, zigor-arloko auzitegi arrunt batean epaitu beharreko kasu baten aurrean gaude. Ez dago talde antolaturik, ez gaizkile-elkarterik, eta are gutxiago hilketa-saiakerarik», argudiatu du.
Abokatuak sutearen hedapen azkarrari buruz ere galdetu du, eta eraikinaren «suteen aurkako segurtasun-arauak» zalantzan jarri ditu.
«Hor aurkituko ditugu benetako erantzuleak», dio.
H.-ren bigarren abokatuak, Guillaume Laverdurek, «kalte materialak» direla gogorarazi du:
«Biktimak hormak dira».
«Zigor-prozedura honek botere judizialaren kontroletik ihes egin eta esparru politikoak bereganatu duela iruditzen zaigu», deitoratu du.
Akusatuak «herriaren haserrearen bazka gisa» jaurtiko dituztela ere salatu du.
Defentsak partzialki baino ez zuen lortu auzitegia konbentzitzea.
Azaroaren 5ean, ostegunez, Instrukzio Salak H.-ren behin-behineko espetxeratzea berretsi zuen.
Y. ordea aske uzteko agindu zuen, kontrol judizialpean.
Azken horrek Marseillan bizi beharko du, ohiko bizilekutik urrun, eta debekatuta izango du manifestazioetan parte hartzea.
Dena den, Salak «sinesgarritzat» jo zuen ikertutako gertakarietan «egile edo laguntzaile gisa parte hartu izana».
Abokatuek iragarri dute beren bezeroen aurkako egozpenak ere errekurrituko dituztela, eta prozedura beste jurisdikzio batera eramatea eskatuko dutela, «Limogesko justiziaren gainean egiten diren presioengatik», Henri Braunek azaldu duenez.
«Bat-bateko manifestazioa»
Millevaches goi-lautadan bi auzipetuen aldeko babes-batzorde bat sortu da, defentsa-ildo nabarmen politikoa hartu duena.
Azaroaren 1ean argitaratutako ohar batean, batzordeak dio «sutea ez dela ustezko ultraezker batek aurrez prestatutako konplot baten emaitza, baizik eta egun hartan poliziaren dispositiboa gainditu zuen herri-haserrearen ondorioa».
«Sutea bat-bateko manifestazio batean gertatu zen», azpimarratzen du oharrak, eta bi gizonak aske uzteko eskatu du.
Urriaren 22an bertan, Limousingo Mendialdeko Sindikatuak, goi-lautadako borroka sozial ugari koordinatzen dituenak, ohar bat zabaldu zuen udaletxearen sutearen ondoren nagusitu zen «kontakizuna» zuzentzeko.
«Ulertzen dugu Limogesko biztanleen ondare komuneko monumentu bat sutan ikusteak pertsona askori eragiten dien tristura», dio testuak.
«Baina ez gaitezen nahastu: manifestariek erasotakoa ez zen “guztion etxea”, “Guérinen etxea” baizik, hain gorrotatua den botere horren tokiko irudikapena».
Sindikatuaren arabera, Millevaches goi-lautada «seinalatu» dute «aurkitzea espero zen errudun» gisa; egiaz, ordea, «harreraren, elkartasunaren eta erresistentziaren lurraldea» besterik ez litzateke.
Azaroaren 11n, asteazkenez, Gentioux-Pigerollesen —Y. atxilotu zuten herrian— armistizioaren oroitzapenean, pankarta batek hau aldarrikatzen zuen:
«Denok gara urriaren 17ko auzipetuak».
Tarnac auziaren aurrekaria
Atxiloketa horiek denbora luzez luzatuko den ikerketa baten hasiera baino ez dira.
Izan ere, Mediapart-en informazioaren arabera, urriaren 28an ikertzaileak Le Populaire du Centre Limousin eskualdeko egunkariaren erredakziora joan ziren, manifestazioaren irudiak eskatzera.
Eskualde honetan, terrorismoaren aurkako zerbitzuak ohituta daude ezohiko ikerketetan parte hartzera.
Kasurik ospetsuena «Tarnac auzia» da oraindik ere, Millevaches goi-lautadako memoria kolektiboan oso bizirik dagoena.
2008an, Gentioux-Pigerollesetik gertu dagoen Tarnac herriarekin lotutako hamar pertsona atxilotu zituen terrorismoaren aurkako poliziak.
Abiadura handiko trenaren (TGV) linea bateko katenaria saboteatzen parte hartu izana susmatzen zuten.
Orduko Barne ministro Michèle Alliot-Mariek «ultraezkerreko» talde gisa aurkeztu zituen, eta hasieran terrorismoaren aurkako epaile bati esleitu zioten auziaren instrukzioa.
Akusazioa, neurri batean, ikertuen irakurketa politiko eta militanteetan oinarritzen zen.
Irakurtzeko ere — DOSIERRA: Tarnac auziaren porrota ulertzea.
Hamar urteko prozedura judizialaren ondoren, auzia akusatu guztien absoluzioarekin amaitu zen.
«“Tarnac taldea” fikzio bat zen», adierazi zuen auzitegiak 2018ko epaian.
Julien Coupat akusatu nagusiak sei hilabete baino gehiago eman zituen behin-behineko espetxealdian, eta hainbat urte kontrol judizialpean.
Ezohiko baliabideak dituen ikerketa
Duela gutxiago, SDATek 2020an eta 2021ean Enedisen ibilgailuen eta telekomunikazio-antenen aurka egindako suteei buruzko ikerketan ere parte hartu zuen. Ekintza horiek 5G teknologiaren eta Linky kontagailu elektriko adimendunen hedapenaren aurkako protesta izan ziren.
Gertakari horiengatik kondenatu zuten H.-ren aita.
Ikertzaileek baliabide ugari erabili zituzten.
Telefono-komunikazioak entzuketapean jarri eta mugikorrak geolokalizatzeaz gain, pertsonen jarraipenak egin zituzten, etxe eta ibilgailuetan entzuteko gailuak instalatu zituzten eta ezkutuan zaintza-kamerak jarri zituzten.
Hiru pertsonari egotzi zizkieten delituak prozedura hartan.
Haietako baten auzia artxibatu egin zuten 2025ean, hamalau hilabetez kontrol judizialpean egon ondoren.
Beste biak 2026ko apirilean kondenatu zituzten, hurrenez hurren bi eta hiru urteko espetxe-zigorretara, betearazpena etenda, nahita sutea eragiteagatik eta gaizkile-elkarteko kide izateagatik.
Talde antolatuaren inguruabar astungarria, azkenean, akusaziotik kendu zuten.
Gaur egun, H.-k inkomunikatuta jarraitzen du espetxean.
Askatasuna auzipetuarentzat, behera espetxeetako harresiak!
Descubre más desde
Suscríbete y recibe las últimas entradas en tu correo electrónico.
Deja una respuesta